Na czerwonym dywanie kaplicy Paula Couturiera, około stu metrów od dworca Lyon-Perrache, wyświęcono trzech nowych diakonów ze Wspólnoty Chemin Neuf.
Diógenes Fonseca Lima, Matthieu Leprêtre i Prudent Bayizere zrobili kolejny krok na drodze do kapłaństwa.
Podczas mszy świętej, której przewodniczył biskup Loïc Lagadec, biskup pomocniczy Lyonu wezwał trzech nowych diakonów, by pragnęli służyć swoim braciom, a nie być obsługiwani. Słowo „diakon” pochodzi bowiem od greckiego słowa „diaconos”, które oznacza „sługa”.
„Bądźcie diakonami ludu grzeszników, którym przebaczono, pragnącymi stać się miłosiernymi, tak jak miłosierny jest Ojciec, pragnącymi uwolnić nas od ciężaru zła w naszym życiu” – poprosił ich.
Ten duchowny podkreślił również misję„bycia przede wszystkim sługą ubogich, a zwłaszcza prawdziwie ubogich ”. Podkreśla znaczenie służby najbardziej potrzebującym „w życiu waszej trójki, a wasza posługa diakonatu niech będzie znakiem, że jest to ważne dla wspólnoty i dla całego Kościoła” – dodaje.
Biskup wyjaśnia, że Chrystus nie przyszedł, aby Mu służono, ale aby służyć, i że w centrum swojej misji postawił najmniejszych, wykluczonych i ubogich.
W trakcie uroczystości, podczas której biskup Lagadec wręcza każdemu Ewangelię, zachęca ich, by „zwracali uwagę na to, by wierzyć w słowa, które wypowiadają, nauczać tego, w co uwierzyli, i żyć zgodnie z tym, czego nauczali”.
Jak wygląda dzisiaj życie osoby wyświęconej na diakona?
Autor: François Hohwald, diakon stały w diecezji Strasburga.
Nasi bracia zostali wyświęceni na diakonów w perspektywie kapłaństwa; różni się to nieco od diakonatu stałego, ponieważ dla nich jest to etap prowadzący do kapłaństwa, ale duch diakonatu pozostaje ten sam.
Diakonat stały został przywrócony przez Sobór Watykański II w dekrecie Lumen Gentium (rozdział III, 29. Diakoni) z dnia 21 listopada 1964 r.
Tekstem biblijnym odnoszącym się do diakonatu jest fragment z Dziejów Apostolskich: Dz 6,1-6.
Wizerunek Chrystusa, który najbardziej zbliża się do posługi diakonatu, to właśnie Chrystus Sługa, a zwłaszcza w chwili obmywania nóg: J 13,1-17.
Tak więc w Kościele katolickim podstawą posługi diakonatu jest Usługi : w życiu małżeńskim, jeśli diakon jest żonaty; w pracy, jeśli diakon wykonuje zawód; w Kościele, wśród osób ubiegających się o sakrament chrztu lub sakrament małżeństwa, we wszystkich różnorodnych posługach Kościoła, w posłudze liturgicznej, a także wśród osób znajdujących się w trudnej sytuacji, chorych, niepełnosprawnych, ubogich, wykluczonych, opuszczonych, …
Ministerstwo ds. usług będzie wówczas współpracować z ministerstwem ds.strona główna oraz zsłuchaj z poszanowaniem wyjątkowości i godności każdej osoby ludzkiej, stworzonej przez Boga na Jego podobieństwo.
Na całym świecie diakon, jako sługa Miłości Bożej, poprzez swoją posługę i miłość bliźniego, może stać się przedmiotem pytań i rozważań ze strony współczesnych ludzi, osób poszukujących sensu życia i Boga. Jego posługa będzie często realizowana wśród osób spoza Kościoła, poszukujących wiary. Posługa diakonatu jest posługą misyjną, wychodzącą naprzeciw każdemu człowiekowi, niezależnie od tego, czego szuka.
Módlmy się, aby posługa diakonatu naszych braci – jak i każda posługa w Kościele – przyniosła owoce, wiele owoców, ku większej chwale Boga.