Oficjum o jedność przygotowane przez nasze siostry i braci z Marsylii
TEKST DO MEDYTACJI
Życie duchowe wymaga troski – Daniel Bourguet
Tworzenie wspólnoty, jak ma to miejsce w przypadku wspólnoty Veilleurs[1], daje możliwość również czerpania inspiracji z tego kim są inni bracia. Gdy się modlę, oni są mi obecni, a ja wiem, że tak samo jest z ich strony. Kiedy się modlę, myślę o nich modlących się, a jeśli się nie modlę, myślę o tym jeszcze bardziej – tak że ich modlitwa ożywia i umacnia moją. Dzięki tej braterskiej inspiracji zachowuję także moją wewnętrzną duchowość i ją wzmacniam, aż do dnia, w którym moja modlitwa stanie się nieustanna (1 Tes 5,17).
W kontekście tej nieustannej modlitwy oto, co mówi Teofan Pustelnik. Ten wybitny znawca modlitwy nieustannej prowadził obszerną korespondencję z wieloma świeckimi. Teofan nieustannie powtarzał w istocie: utrzymuj swoją uwagę na stałej obecności Boga, a cokolwiek
robisz, będziesz modlił się bez przerwy. Teofan nie podaje żadnych formuł, sztuczek ani technik. Po prostu zachęca: nie zapominaj, że znajdujesz się w obecności Boga, gdziekolwiek jesteś. To cenne zalecenie, które przekazuje nam Teofan.
Celem tego wszystkiego jest błogosławiona samotność i samotność przyjęta w pełni. Jeśli nauczymy się przeżywać taką samotność, wierzę, że będziemy promieniować. Błogosławiona samotność jest bowiem promieniująca, czy to mnicha, czy nie-mnicha.
Promieniowanie przyciąga. O tym, moim zdaniem, mówi Jezus, gdy zachęca swoich uczniów, aby byli światłem na górze (Mt 5,14). Mówi to zaraz po porównaniu uczniów do soli ziemi (Mt 5,13). Jak można być jednocześnie ukrytym jak sól i promieniującym jak światło? Zauważam, że ten, którego życie jest przeniknięte ciszą i samotnością, potrafi to osiągnąć: ukryty i promieniujący. Im bardziej życie wewnętrzne jest bogate w tę ciszę, ukrytą pośród tłumu, tym bardziej intensywne staje się jego promieniowanie.
[1] „Czywający” – Wspólnota duchowa założona w ramach protestantyzmu w 1923 roku
przez pastora Wilfreda Monoda (1867–1943).
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Za projekt Ekumenicznych Spotkań Diakonii w Marsylii
1 grudnia wierni różnych Kościołów chrześcijańskich w Marsylii zebrali się, aby
zainaugurować Ekumeniczne Spotkania Diakonii. Inicjatywa ta opiera się na świadomości, że
wielu chrześcijan różnych wyznań służy osobom w trudnej sytuacji społecznej. Celem tych
spotkań jest wspólne działanie na rzecz lepszej służby.
Panie, prosimy Cię za tę okazję, którą nam dajesz, abyśmy mogli nawiązywać relacje z
chrześcijanami różnych wyznań zaangażowanymi w pomoc najuboższym. Uczyń nas
otwartymi na wezwania Twojego Ducha Świętego. Niech nas prowadzi w rozeznaniu,
wytrwałości i kreatywności, abyśmy mogli wspólnie świadczyć o Twojej miłości wobec
najbardziej potrzebujących.
Za inicjatywy Komitetów Ekumenicznych w regionie Marsylii
Delegaci ds. ekumenizmu z różnych diecezji katolickich regionu apostolskiego oraz kilku
przedstawicieli innych Kościołów spotkali się w Marsylii 5 grudnia 2024 roku. Omawiali w
szczególności przygotowania do obchodów 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego, a także
wielkanocne uroczystości, które będą mogły się odbyć tego samego dnia dzięki zbieżności dat
kalendarzy juliańskiego i gregoriańskiego w 2025 roku.
Panie, błogosławimy Cię za braterstwo przeżywane w grupach ekumenicznych w regionie i
prosimy, aby duch spotkania pomagał nam wspólnie lepiej ewangelizować, głosząc Twoją
dobrą nowinę światu.
Za projekt MED25 – „Piękna nadzija”
W duchu śródziemnomorskich spotkań w Bari (2020), Florencji (2022), Marsylii (2023) i
Tiranie (2024), statek szkoleniowy na rzecz pokoju, „Piękna Nadzieja”, wypłynie z Marsylii 1
marca 2025 roku na ośmiomiesięczną podróż z trzydziestoma przystankami wokół Morza
Śródziemnego. Na pokładzie będzie przebywać osiem grup po 25 młodych osób z pięciu
wybrzeży Morza Śródziemnego, różnych narodowości, kultur i religii, które będą zmieniać
się do października 2025 roku. Odbędą sesje szkoleniowe z zakresu dialogu na rzecz pokoju i
przeżyją wyjątkowe doświadczenie morskie i ludzkie. Po powrocie zobowiążą się do
aktywnego zaangażowania na rzecz pokoju.
Panie, prosimy Cię za tych wszystkich młodych ludzi, którzy wezmą udział w tej
przygodzie. Niech ta inicjatywa przyniesie owoce w spotkaniach i przyczyni się do rozwoju
bardziej braterskiego społeczeństwa, w którym różnorodność będzie postrzegana bardziej
jako bogactwo niż jako źródło konfliktów.