TEKST DO MEDYTACJI
Chrystus, jedyny fundament Kościoła. Ekskluzywność i inkluzywność Chrystusa.
Fragment tekstu Gérarda Siegwalta opublikowanego w czasopiśmie „Revue Irénikon”
Temat „Chrystus, jedyny fundament Kościoła” afirmuje — wraz z jedynością Chrystusa – jedność Kościoła. Jeden Chrystus, jeden Kościół tego jedynego Chrystusa! Pomyślmy o Ef 4,3: „Starajcie się zachować jedność ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch…, jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich”. Pomyślmy także o Symbolu Nicejskim: „Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół”. Wyznanie wiary dotyczące jedności Kościoła od najwcześniejszego chrześcijaństwa łączy się z pluralnością Kościołów: Nowy Testament posługuje się zarówno liczbą pojedynczą „Kościół”, jak i mnogą „Kościoły”. Jeden Kościół Chrystusa różnicuje się w Kościoły partykularne, stosownie do konkretnych miejsc swojego zakorzenienia. Miejsca te nie są jedynie geograficzne (Jerozolima, Antiochia, Korynt, Rzym itd.), lecz także teologiczne: istnieją tzw. Kościoły petriańskie (lub palestyńskie, mające swój początek w Jerozolimie), Kościoły pawłowe (przy czym wyróżnia się pierwsze Kościoły pawłowe oraz późniejsze Kościoły pawłowe znane z listów pasterskich) oraz Kościoły janowe. Wiemy, że współistnienie tych różnych nurtów chrześcijaństwa nie obywało się bez napięć, a nawet konfliktów — wystarczy pomyśleć o sporze, który przeciwstawił Pawła z jednej strony, a Piotra i Jakuba z drugiej […]. Jedyny Kościół Chrystusa nigdy nie był Kościołem jednolitym; zawsze był Kościołem pluralistycznym. Jest to także twierdzenie 1 Listu do Koryntian 12, które odnosi się najpierw do danej wspólnoty kościelnej: „Różne są dary (charyzmaty), lecz ten sam Duch”; stwierdzenie to można odnieść również do różnorodności Kościołów. Można więc powiedzieć: nie ma żywej jedności — w prawdzie i miłości — bez różnorodności; nie ma żywej różnorodności — w prawdzie i miłości — bez jedności.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Panie, dziękujemy Ci za akademiki w Nantes powierzony Wspólnocie Chemin Neuf, z młodymi ludźmi z różnych kultur, wyznań i religii. Wraz z nimi powierzamy Ci również wszystkich młodych przyjmowanych w naszych domach na całym świecie. Bogactwo tej różnorodności otwiera nas na wielkość i miłość, jaką darzysz każdego z nas.
Przyjdź, Duchu Święty, objawiaj się nadal w naszym wspólnym życiu i udziel nam łaski jedności pośród całej naszej różnorodności.
Boże pokoju i komunii, powierzamy Ci Kościoły Wschodu i Bliskiego Wschodu, zrodzone u samych źródeł Ewangelii i doświadczone ranami czasu.
Przedstawiamy Ci osoby konsekrowane, rodziny oraz wszystkich chrześcijan, których wiara może być osłabiona przez lęk, wygnanie, przemoc i zapomnienie.
Przyjdź, Duchu Święty, i obdarz te wspólnoty cierpliwością, która przechodzi przez noc, oraz nadzieją, która nie zawodzi. Niech będą dla świata pokornym i jasnym znakiem wytrwałości, pojednania i pokoju.
Boże miłości, dziękujemy Ci za Kościoły Ewangelickie i zielonoświątkowe na świecie. Powierzamy Ci pastorów, biskupów oraz wszystkich odpowiedzialnych za te Kościoły.
Przyjdź, Duchu Święty, chroń i umacniaj ich wierność Twojemu Słowu. Udziel tym Kościołom łaski jedności, aby pasja głoszenia Twojego Królestwa szerzyła się na świecie.