TEKST DO MEDYTACJI
Czyż wędruje dwu razem, jeśli sie wzajem nie znają ? (Amos 3,3)
Bertrand Mathys, pastor (UEPAL)
« Czyż dwaj ludzie idą razem, nie znając się wcześniej?” (Amos 3,3) Ten werset z Księgi Amosa jest bardzo często przytaczany, by podkreślić potrzebę porozumienia się przed wyruszeniem we wspólną drogę. Rzeczywiście, dobrze jest, aby grupa ustaliła trasę przed wyruszeniem na wędrówkę… Ale czy naprawdę takie jest znaczenie tego wersetu? Amos, pasterz zajmujący się hodowlą sykomor, nie był zawodowym prorokiem, dodatkowo był prorokiem nieszczęścia, ponieważ w okresie dobrobytu i spokoju zapowiadał nieszczęścia dla wszystkich sąsiadów Izraela, w tym Judy, zanim ogłosił proroctwo przeciwko Izraelowi. Budził niepokój, ponieważ przypominał Izraelowi o obowiązkach wynikających z błogosławieństwa ,które otrzymał. Izrael nie może jedynie czerpać satysfakcji z bycia narodem wybranym. Ze względu na to błogosławieństwo musi dbać o przestrzeganie prawa i sprawiedliwości, aby pozostać w zgodzie z Przymierzem. Nieszczęście zostało zapowiedziane Izraelowi, ponieważ błogosławieństwo nie zostało uhonorowane, ponieważ nie było przestrzegane. Werset, który nas interesuje, stanowi zatem przypomnienie tego Przymierza między Bogiem a Jego ludem. John Wesley w jednym ze swoich kazań podał ciekawe porównanie między tym wersetem z Księgi Amosa 3,3 a spotkaniem Jehu i Jonadaba (2 Król. 10,15): „Nieco dalej Jehu spotkał Jonadaba , syna Rekaba który wyszedł mu naprzeciw i pozdrowił go. „Czy jesteś mi lojalny, tak jak ja tobie?
— Tak! — odpowiedział Jonadab.
— Cóż więc, uściśnijmy sobie dłonie! — oświadczył Jehu”.
Uścisnęli sobie dłonie, a następnie Jehu zaprosił go do swojego rydwanu. » To spotkanie między Jehu i Jonadabem, przed wyruszeniem w drogę, pozwala sprawdzić, jakie są intencje serca drugiej osoby. Nic więcej! Nie ma potrzeby długich przemówień. Z drugiej strony, to wymaga bezwarunkowego zaangażowania w służbę drugiemu. Tego właśnie oczekuje Amos od ludu Izraela. Zachęca nas, byśmy byli jak Jehu i Jonadab, byśmy się spotykali, owszem, ale jeszcze bardziej, byśmy podawali sobie ręce przed rozpoczęciem naszych wspólnych przedsięwzięć. Co to oznacza? Otwartość umysłu wobec drugiego człowieka lub jego praktyk religijnych. Postępowanie oparte na miłości i wzajemnym szacunku. Ale także wspólne zaangażowanie w modlitwę i dobre uczynki.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Panie, powierzamy Ci małą „grupę śródziemnomorską” ze wspólnoty
Chemin Neuf. Niech coraz bardziej inspiruje ją Twój Duch Święty,
zwłaszcza w tych czasach poważnych konfliktów na Bliskim
Wschodzie. Niech ich działania na rzecz słuchania i spotkań na
płaszczyźnie islamsko-chrześcijańskiej oraz z chrześcijanami Wschodu
odbywają się coraz bardziej w pokorze i zaufaniu, idąc za Tobą. Chroń
każdego członka tej grupy, a zwłaszcza tych, którzy przebywają w
Libanie, Jerozolimie i Tibhirine.
Panie, powierzamy Ci Procesje w Niedzielę Palmową, który odbędzie
się w piątek 27 marca o godz. 19:00 w Grand Temple w Lyonie,
zorganizowaną przez CREL (Komitet Przełożonych Kościołów w
Lyonie). Niech ten czas procesji i modlitwy, składający się z 7 etapów
w 7 kościołach, podczas którego w jedności odmówimy 7 psalmów o
pokój i jedność między naszymi Kościołami, przyniesie owoce zgodnie
z Twoją wolą.
25 marca Sarah Mullaly zostanie wyświęcona na arcybiskupa
Canterbury. Pragnąc uniezależnić się od Kościoła Anglii, dziesięciu
bardziej konserwatywnych prymasów utworzyło światową radę
anglikańską i wybrało Laurenta Mbandę jako zwierzchnika tej nowej
instytucji anglikańskiej, nie chcąc jednak doprowadzić do schizmy.
Panie, modlimy się o jedność Wspólnoty Anglikańskiej w jej wielkiej
różnorodności, aby nadal świadczyła o Bożej dobroci wobec
wszystkich narodów i we wszystkich kulturach.