Może nie wszyscy wiedzą, że Wspólnota już drugi rok prowadzi comiesięczne spotkania online dla Rosjan, którzy przed wojna korzystali z różnych propozycji wspólnotowych i którym charyzmaty CCN są bliskie (niektórzy nawet byli już na drodze do Wspólnoty). W ekipie animującej te spotkania są: Ludmila Mampouya (siostra prawosławna odpowiedzialna z ramienia CCN, będąca w związku małżeńskim z Davidem, diakonem Kościoła katolickiego), Marek i Dorota Maczugowie (koordynacja ze strony polskiej, odpowiedzialni za misję Wiara i Praca) oraz ja i Katia (małżeństwo katolicko-prawosławne).
W roku 2022/2023 dzięki doświadczeniu Doroty i Marka spotkania były oparte na formacji Wiara i Praca, a obecnie są skoncentrowane bardziej na życiu braterskim (modlitwa ze Słowem Bożym, dzielenie we fraterniach, rozmowy siostrzano-braterskie). Wśród uczestników przeważają prawosławni, ale jest też małżeństwo katolicko-prawosławne oraz luterańsko-prawosławne. Niektórzy z członków grupy podjęli decyzję o opuszczeniu swej ojczyzny w związku z wybuchem wojny, część z nich jest w innych krajach (Izrael, Niemcy, Szwecja, Kazachstan, Sri Lanka) czasowo lub (na razie) na stałe. Ich historie osobiste, perypetie związane z wojną czy stosunkiem do własnej Cerkwi są bardzo poruszające i często naznaczone realnym cierpieniem. Spotkania online są dla nich (i dla nas) bardzo ważne, choć zawsze pozostawiają niedosyt w porównaniu ze spotkaniami „na żywo”.
By choć trochę temu zaradzić, w sierpniu 2023 r. w Petersburgu spotkaliśmy się z prawosławnym małżeństwem (Wlada i Sasza) z Moskwy, które regularnie modli się na katolickim różańcu wraz z grupką przyjaciół i które w 2019 r. było w Wesołej na tygodniu wspólnotowym.
Inne spotkanie miało miejsce na przedmieściach Petersburga z prawosławną Jaroslawa, ktora przygotowywuje sie do ślubu w cerkwi z katolikiem.
Z kolei w wigilie 2023 r. mieliśmy przyjemność spotkać się z Pietia i Zoja (małżenstwem prawosławno-luterańskim), z ktorymi moglismy świetować Narodzenie Pana wg tradycji luterańskiej (z niespodzianką w postaci koncertu i tanców) oraz uczestniczyć w katolickiej pasterce. Pietia i Zoja bardzo aktywnie pracują na rzecz ewangelizacji poprzez organizowanie chrześcijańskich wystaw (np. wspaniała wystawa pt. Apokalipsa) i koncertów, na ktore przychodzi mnóstwo turystów. Każde oprowadzanie jest czystym świadectwem o Ewangelii. Wiele z tych inicjatyw ma miejsce w luterańskiej światyni, ktora istnieje już prawie 3 stulecia, w 1935 r. zostala przerobiona na kino, w 1990 r. na klub rockowy, ktory podpalono (wiecej: https://en.wikipedia.org/wiki/Annenkirche,_Saint_Petersburg). Obecnie mimo odnowionej fasady przez miasto na 300-lecie Petersburga i spalonego wnętrza światynia odżywa, stanowi miejsce prężnej ewangelizacji, nabożeństw w jezyku angielskim, niemieckim i rosyjskim, a także spotkań dużej rzeszy mlodzieży. Panuje tam Duch dobrze znany w kręgach wspólnotowych.
W przeprowadzonych indywidualnych rozmowach mogliśmy wysłuchać świadectw na różne głębokie tematy, w tym tesknotę za Wspolnotą, ktora w Rosji już nie prowadzi żadnych aktywności. Pragnienie życia wspólnotowego przewijało sie w wielu wypowiedziach naznaczonych tęsknotą za realnymi kontaktami siostrzano-braterskimi. Powierzajmy te pragnienia oraz rosyjską sytuację społeczno-religijno-polityczną naszej modlitwie wg prosby Matki Bożej Fatimskiej skierowanej niegdyś do trojga pastuszków, może szczegolnie 7 stycznia, gdy prawosławni (i grekokatolicy) obchodza swoje Boze Narodzenie!
Radek Kaleta
Petersburg, 28 grudnia 2023 roku