Oficjum o jedność

Czwartek, 18 listopada 2021

Tekst medytacyjny

Stać się człowiekiem to cierpieć cierpieniem Boga

Dietrich Bonhoeffer, zapiski z więzienia

Pamiętam dyskusję, którą odbyłem w Ameryce z młodym francuskim pastorem trzynaście lat temu. Po prostu zadaliśmy sobie pytanie: co tak naprawdę chcemy zrobić z naszym życiem? Powiedział mi: „Chciałbym być świętym”, bardzo mnie to wyznanie poruszyło.

Zrozumiałem to później, i nadal mam to doświadczenie, że do wiary można dojść tylko żyjąc w pełni w ziemskim horyzoncie życia. Kiedy ktoś całkowicie wyrzekł się samego siebie – czy jest się świętym, czy nawróconym grzesznikiem, czy człowiekiem Kościoła, sprawiedliwym czy niesprawiedliwym, chorym czy zdrowym – i to jest to, co nazywam ziemskim horyzontem: żyjąc w wielości zadań, pytań, sukcesów i porażek, doświadczeń i rozterek – wtedy oddaje się całkowicie w ręce Boga, bierze na serio nie swoje cierpienia, ale cierpienia Boga w świecie, czuwa z Chrystusem w Getsemani, i myślę, że to jest wiara, to jest metanoia; w ten sposób stajemy się człowiekiem, chrześcijaninem.

Jeśli w życiu ziemskim cierpimy cierpieniem Boga to jakie sukcesy zdołają z nas zrobić zuchwalców albo jakie porażki nas pognębić? Rozumiesz, co mam na myśli, mimo że mówię to w skrócie. Jestem wdzięczny, że mogłem to pojąć i wiem, że mogłem to zrobić tylko dzięki drodze, którą kiedyś obrałem. Tak więc rozmyślam o przeszłości i teraźniejszości z wdzięcznością i spokojem.

Niech Bóg łaskawie prowadzi nas przez nasz czas, ale przede wszystkim niech prowadzi nas do siebie.

Dietrich Bonhoeffer (list z więzienia, 21 lipca 1944 r.)

Modlitwa wstawiennicza

Przygotowana przez naszych braci i siostry z Abbaye Notre-Dame des Dombes, Francja.

1/ W czwartek 11 listopada rozpoczęło się IV Paryskie Forum Pokoju. Zgromadziło ono ważne osobistości życia społecznego: szefów państw i przedsiębiorstw, różnych przedstawicieli stowarzyszeń i Kościołów, aby kontynuować refleksję nad bardziej sprawiedliwym światem, nad tym, jak wspólnie stawić czoła wyzwaniom współczesności, takim jak pandemia, rozwój technologii cyfrowych, kwestia migracji.

Panie, prowadź nas w tych poszukiwaniach pokoju. Niech ta troska o bardziej sprawiedliwy świat otworzy nam drogi do jedności między naszymi Kościołami.

2/ W zeszły piątek zakończyła się konferencja klimatyczna (COP-26) w Glasgow. Niektórzy oklaskiwali podjęte działania, inni pozostali sceptyczni i oczekiwali więcej. W każdym razie dziękujemy za te chwile dzielenia się i wymiany, które pozwalają nam wspólnie iść naprzód w tej sprawie.

Panie, przyjdź i nawróć nasze serca, abyśmy mogli bardziej troszczyć się o naszą planetę. Inspiruj nas konkretnymi sposobami ekologicznego zaangażowania i podtrzymuj w nas nadzieję, że świat może się zmienić.

3/ Od kilku lat istnieją między naszymi Kościołami liczne powiazania ekumeniczne, szczególnie w dziedzinie edukacji. René Léonian, pastor ormiańskiego kościoła ewangelicznego został w tym roku powołany do katedry ormianistyki na Uniwersytecie Katolickim w Lyonie. Podobnie protestantka Caroline Bauer i Georges Vasilakis, z greckiego kościoła prawosławnego, są profesorami na tym katolickim uniwersytecie.

Dziękujemy Ci, Panie, za współpracę, która jest dzisiaj możliwa między naszymi Kościołami i za zaufanie, które ona ukazuje. Panie, przyjdź i spraw, aby ten duch współpracy wzrastał w naszych Kościołach.