TEKST DO MEDYTACJI
List pastora Rogéria Alvesa de Carvalho do Wspólnoty Chemin Neuf na oficjum o jedność
„Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie pełne światła.” (Mt 6,22)
W bardzo prosty sposób mechanizm naszego widzenia polega na tym, że światło odbite od przedmiotów przechodzi przez rogówkę, źrenicę i soczewkę oka, docierając do siatkówki, gdzie wyspecjalizowane komórki kodują obraz, a nerw wzrokowy przekazuje bodziec do mózgu. Źrenica działa jak przysłona aparatu fotograficznego, regulując ilość światła wpadającego do oka w zależności od otoczenia. Jezus naucza nas za pomocą prostego i zrozumiałego języka, porównując oczy do okna domu: „Oko jest lampą ciała”. Jakość światła wpadającego do mieszkania zależy od stanu okna. Podobnie jest ze światłem, które dociera do serca i duszy – zależy ono od duchowego stanu naszych oczu.
Uczymy się od Jezusa, że jeśli nasze oczy są złe, całe nasze ciało będzie pogrążone w ciemności. Zniekształcone spojrzenie nie pozwala nam dostrzec Boga, Jego dobroci, tego, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Gdy światło w nas nie oświetla właściwie, wszystko staje się niejasne i rozbite. Kiedy Chrystus uzdrawia nasz wzrok, przestajemy patrzeć w sposób podzielony. Zaczynamy widzieć wyraźnie nie tylko Boga, ale także naszego bliźniego. Brak jedności często rodzi się ze zniekształconego spojrzenia – z pochopnych osądów, pychy, braku miłości i zrozumienia. Lecz gdy światło Jezusa oświeca nasze oczy, dostraja również nasze serce do serca Boga. Prawdziwa jedność nie polega jedynie na byciu razem, ale na wspólnym patrzeniu – oczami oświeconymi przez prawdę. To dostrzeganie drugiego człowieka z łaską, rozumienie wspólnego celu i podążanie w tym samym kierunku. Lekarstwem na taki zniekształcony wzrok jest Światłość, którą jest sam Jezus. Otwiera On nasze oczy i rozświetla całe nasze wnętrze, odnawiając nasze relacje i prowadząc nas ku jedności. Dlatego modlimy się słowami psalmisty:
„Otwórz moje oczy, abym oglądał cuda Twojego Prawa.” (Ps 119,18)
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Panie, w tym roku wyborczym w Brazylii, pośród napięć, podziałów i polaryzacji, naucz nas szukać tego, co jednoczy, a nie tego, co dzieli. Spraw, aby nasza wspólnota pozostała znakiem komunii i braterstwa.
Ciebie prosimy, Panie: daj nam szukać i odnajdywać Twoją jedność i pokój.
Panie, powierzamy Ci Kościół Centralny w Belo Horizonte, z którym nasza Wspólnota utrzymuje więzi przyjaźni i komunii. Pobłogosław szczególnie małżeństwo z tego Kościoła, które przeżywa wraz z nami drogę rozeznawania, a także pastorów, którzy nas wspierają i nauczają. Spraw, aby ten Kościół szukał i odnajdywał Boga we wszystkim.
Ciebie prosimy, Panie: daj nam szukać i odnajdywać Twoją jedność i pokój.
Panie, powierzamy Ci ewangeliczne Kościoły w naszej dzielnicy, szczególnie braterskie więzi z parafią oraz z pastorami pracującymi na rzecz głoszenia Ewangelii. Spraw, aby wzrastały między nami wzajemny szacunek, zaufanie i pragnienie wspólnego podążania drogą wiary.
Ciebie prosimy, Panie: daj nam szukać i odnajdywać Twoją jedność i pokój.
Panie, modlimy się za wszystkie miejsca na świecie naznaczone wojną, przemocą i nienawiścią. Wzbudzaj kobiety i mężczyzn sprawiedliwości, pokoju i pojednania, zdolnych otwierać drogi pojednania między narodami.
Ciebie prosimy, Panie: daj nam szukać i odnajdywać Twoją jedność i pokój.
« Lud żydowski jest żywym korzeniem wiary chrześcijańskiej. Chcemy podkreślić ten związek, modląc się za członków ludu żydowskiego w każdy pierwszy czwartek miesiąca. Wierzymy, że ta intencja jest źródłem błogosławieństwa na naszej drodze do jedności między Kościołami. »
TEKST DO MEDYTACJI
Modlitwa o pokój rabina Nachmana z Bracławia
Jednego z założycieli chasydyzmu, urodzonego w 1772 roku na terenie dzisiejszej Ukrainy, zmarłego w 1810 roku
Niech będzie Twoją wolą,
Święty, nasz Boże, Boże naszych przodków,
abyś wymazał wojnę i rozlew krwi ze świata
i w ich miejsce sprowadził
wielki i chwalebny pokój,
aby naród nie podnosił miecza przeciwko narodowi,
ani nie uczył się już więcej wojny.
Niech raczej wszyscy mieszkańcy ziemi
uznają i głęboko poznają
tę wielką prawdę:
że nie przyszliśmy na ten świat
dla sporów i podziałów,
ani dla nienawiści i gniewu,
ani dla prowokacji i rozlewu krwi.
Przyszliśmy tu tylko po to,
aby spotkać się z Tobą,
O Ty, na wieki błogosławiony.
I tak,
prosimy o Twoje miłosierdzie dla nas;
wznieś przez nas to, co jest napisane:
Złożę pokój na ziemi,
a wy będziecie spoczywać bezpiecznie i w spokoju,
Office en lien avec le peuple juif jeudi 7 mai 2026
Exemple de déroulé ici : https://tinyurl.com/ccn-opupj
i wygnam złe bestie z ziemi,
a miecz nie przejdzie przez waszą ziemię.
ale sprawiedliwość niech nadejdzie falami jak woda,
a prawość niech płynie jak rzeka,
bo ziemia będzie pełna
poznania Świętego,
jak wody pokrywają morze.
Niech tak się stanie.
I mówimy:
Amen.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
TEKST DO MEDYTACJI
Kardynał Grzegorz Ryś, fragment książki pt.:”Mandatum to czyńcie na Moją
pamiątkę”
Chrystus daje nam Ducha Świętego za cenę swej śmierci. W czasie Ostatniej Wieczerzy powiedział: „Jeśli nie odejdę, Duch nie zostanie do was posłany” (J 16,7) Chrystus daje nam też światło wiary, abyśmy rozumieli rzeczywistość. Powiedział do swoich uczniów „Teraz nie rozumiecie, ale później będzie wam dane to zrozumieć” (J 13,7). Później, za cenę Jego śmierci.
I trzeci dar: Chrystus nas gromadzi. W omawianej Ewangelii niesłychane są prorocze słowa Kajfasza. Zapowiedział on bowiem, że Jezus umrze nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno (J 11,52)
Możemy więc być razem za cenę śmierci Jezusa.
Możemy żyć w Duchu Świętym za cenę śmierci Jezusa.
Możemy być ludźmi wierzącymi oraz widzieć i właściwie rozumieć rzeczywistość za cenę śmierci Jezusa.
Trzeba mieć tę cenę przed oczami, aby zbyt łatwo nie rezygnowac z owych darów – na przykład z daru jedności.
Właśnie z niego rezygnujemy najłatwiej. (…) Potrafi nas podzielić nie tylko przywiązanie do kościelnych obyczajów czy tradycji; równie łatwo sprawia to każda dyskusja polityczna.
A Chrystus umarł, abyśmy byli jedno.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
TEKST DO MEDYTACJI
Pokój z wami wszystkimi. W kierunku pokoju nieuzbrojonego i rozbrajającego
Orędzie papieże Leona XIV na 59 Światowy Dzień Pokoju
Pokój z wami wszystkimi. Pokój z tobą! To starożytne pozdrowienie, nadal używane na co dzień w wielu kulturach, w wieczór Paschy nabrało nowego znaczenia w ustach zmartwychwstałego Jezusa. Jego Słowo: „Pokój wam” (J 20, 19.21) nie tylko wyraża życzenie, ale dokonuje ostatecznej przemiany w tych, którzy je przyjmują, a tym samym w całej rzeczywistości. […]
Chrystus – nasz pokój, jest Tym, który zwyciężył śmierć i zburzył mury oddzielające ludzi (por. Ef 2, 14) – to Dobry Pasterz, który oddaje życie za swoją owczarnię i ma wiele owiec poza zagrodą (por. J 10, 11.16). Jego obecność, Jego dar, Jego zwycięstwo znajdują oddźwięk w wytrwałości wielu świadków, dzięki którym dzieło Boga trwa w świecie, stając się jeszcze bardziej widoczne i jaśniejące w mroku czasów. […]
Pokój istnieje, chce w nas zamieszkiwać, ma łagodną moc oświecania i poszerzania rozumu, opiera się przemocy i ją pokonuje. Pokój ma tchnienie wieczności. […]
Niezależnie od tego, czy mamy dar wiary, czy wydaje nam się, że go nie posiadamy, drodzy bracia i siostry, otwórzmy się na pokój! Przyjmijmy go i uznajmy, zamiast uważać go za daleki i niemożliwy. […]
Dlatego też – oprócz działania – bardziej niż kiedykolwiek, konieczne jest pielęgnowanie modlitwy, duchowości, dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego jako dróg pokoju i języków spotkania między tradycjami a kulturami. Na całym świecie pożądane jest, aby „każda wspólnota stawała się «domem pokoju», w którym wrogość uczymy się rozbrajać przez dialog, gdzie praktykuje się sprawiedliwość i pielęgnuje się przebaczenie”. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek, trzeba bowiem ukazać, że pokój nie jest utopią.”
MODLITWA WSTAWIENNICZA
TEKST DO MEDYTACJI
Szczęśliwi ci, którzy żyją jak bracia
Brat Christian de Chergé, Szczęśliwi ci, którzy żyją jak bracia, 2026, s. 174–175.
Odkrywamy, że jesteśmy bardzo zwyczajni… to trochę gorzka zapłata za życie w małej wspólnocie; a zaakceptowanie siebie jako tak bardzo zwyczajnych będzie osobliwym owocem działania łaski w nas. Dopóki święty Piotr wierzył, że może zrobić więcej niż inni, nie był gotów na głębokie wody Kościoła — musiał to opłakać! Musimy zaakceptować, że zwykłe zmiany temperatury czy ciśnienia mogą wywoływać niekontrolowane wahania nastroju. A także to, że natura trzymana na wodzy może powrócić galopem […]. I jak postąpić inaczej, gdy idąc dalej, odkrywamy w sobie — będąc już mnichem — upodobania, zdolności i pokusy dokładnie przeciwne ideałowi ewangelicznemu: bywają dni, kiedy człowiek byłby gotów uderzyć, a nawet zabić bliźniego z powodu drobiazgu, głupstwa. Czuje się w sobie rodzącego się potwora zazdrości, pożądliwości, lenistwa, egoizmu… a co powiedzieć o pysze i miłości własnej? […] I daleko od bycia przywilejem dla elity, klasztor okazuje się przede wszystkim zabezpieczeniem: do czego bylibyśmy zdolni w świecie, gdybyśmy w nim pozostali…! „Zabierz moje życie, nie jestem lepszy od innych!” Dlatego mamy rację, zaczynając wszystko od prośby o miłosierdzie Boga i naszych braci. Ale jeśli coraz bardziej akceptujemy siebie jako tak ZWYCZAJNYCH, to dlatego, że CHRYSTUS jest dla nas — i tylko ON — coraz bardziej tym CZŁOWIEKIEM NIEZWYKŁYM.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
W tym tygodniu modlitwa została przygotowana przez braci i siostry ze Wspólnoty w Tibhirine w Algierii.
W dniach 13–15 kwietnia 2026 roku papież LEON XIV będzie przebywał w Algierii, rozpoczynając swoją podróż do czterech krajów Afryki. Odwiedzi Algier i Annabę.
Boże, nasz Ojcze, spraw, aby ta wizyta papieża umocniła chrześcijan żyjących w Algierii i przyniosła radość wszystkim Algierczykom, aby mogli żyć w większym braterstwie, wolności i wzajemnym szacunku dla różnic. Powierzamy Ci szczególnie chrześcijan w Algierii, dla których życie wiarą pozostaje codziennym wyzwaniem.
30 lat temu, w nocy z 26 na 27 marca 1996 roku, siedmiu z dziewięciu mnichów z klasztoru w Tibhirine zostało uprowadzonych. Zostali oni zabici około dwa miesiące później.
Boże, nasz Ojcze, spraw, aby świadectwo ewangelicznej niestosowania przemocy tych uczniów Jezusa oświecało sumienia kobiet i mężczyzn naszych czasów, zbyt często manipulowanych przez przywódców politycznych lub religijnych, media i różne środowiska wpływu.
W Algierii większość miejsc zgromadzeń chrześcijan protestanckich o charakterze ewangelikalnym została zamknięta przez władze już kilka lat temu.
Boże, nasz Ojcze, wspieraj ich w tej próbie; niech umocni ona ich wiarę, nadzieję i miłość. Prosimy Cię, aby katolicy w Algierii nie pozostawali obojętni wobec tych form dyskryminacji, lecz by byli blisko swoich braci i sióstr w wierze.
TEKST DO MEDYTACJI
Czyż wędruje dwu razem, jeśli sie wzajem nie znają ? (Amos 3,3)
Bertrand Mathys, pastor (UEPAL)
« Czyż dwaj ludzie idą razem, nie znając się wcześniej?” (Amos 3,3) Ten werset z Księgi Amosa jest bardzo często przytaczany, by podkreślić potrzebę porozumienia się przed wyruszeniem we wspólną drogę. Rzeczywiście, dobrze jest, aby grupa ustaliła trasę przed wyruszeniem na wędrówkę… Ale czy naprawdę takie jest znaczenie tego wersetu? Amos, pasterz zajmujący się hodowlą sykomor, nie był zawodowym prorokiem, dodatkowo był prorokiem nieszczęścia, ponieważ w okresie dobrobytu i spokoju zapowiadał nieszczęścia dla wszystkich sąsiadów Izraela, w tym Judy, zanim ogłosił proroctwo przeciwko Izraelowi. Budził niepokój, ponieważ przypominał Izraelowi o obowiązkach wynikających z błogosławieństwa ,które otrzymał. Izrael nie może jedynie czerpać satysfakcji z bycia narodem wybranym. Ze względu na to błogosławieństwo musi dbać o przestrzeganie prawa i sprawiedliwości, aby pozostać w zgodzie z Przymierzem. Nieszczęście zostało zapowiedziane Izraelowi, ponieważ błogosławieństwo nie zostało uhonorowane, ponieważ nie było przestrzegane. Werset, który nas interesuje, stanowi zatem przypomnienie tego Przymierza między Bogiem a Jego ludem. John Wesley w jednym ze swoich kazań podał ciekawe porównanie między tym wersetem z Księgi Amosa 3,3 a spotkaniem Jehu i Jonadaba (2 Król. 10,15): „Nieco dalej Jehu spotkał Jonadaba , syna Rekaba który wyszedł mu naprzeciw i pozdrowił go. „Czy jesteś mi lojalny, tak jak ja tobie?
— Tak! — odpowiedział Jonadab.
— Cóż więc, uściśnijmy sobie dłonie! — oświadczył Jehu”.
Uścisnęli sobie dłonie, a następnie Jehu zaprosił go do swojego rydwanu. » To spotkanie między Jehu i Jonadabem, przed wyruszeniem w drogę, pozwala sprawdzić, jakie są intencje serca drugiej osoby. Nic więcej! Nie ma potrzeby długich przemówień. Z drugiej strony, to wymaga bezwarunkowego zaangażowania w służbę drugiemu. Tego właśnie oczekuje Amos od ludu Izraela. Zachęca nas, byśmy byli jak Jehu i Jonadab, byśmy się spotykali, owszem, ale jeszcze bardziej, byśmy podawali sobie ręce przed rozpoczęciem naszych wspólnych przedsięwzięć. Co to oznacza? Otwartość umysłu wobec drugiego człowieka lub jego praktyk religijnych. Postępowanie oparte na miłości i wzajemnym szacunku. Ale także wspólne zaangażowanie w modlitwę i dobre uczynki.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Panie, powierzamy Ci małą „grupę śródziemnomorską” ze wspólnoty
Chemin Neuf. Niech coraz bardziej inspiruje ją Twój Duch Święty,
zwłaszcza w tych czasach poważnych konfliktów na Bliskim
Wschodzie. Niech ich działania na rzecz słuchania i spotkań na
płaszczyźnie islamsko-chrześcijańskiej oraz z chrześcijanami Wschodu
odbywają się coraz bardziej w pokorze i zaufaniu, idąc za Tobą. Chroń
każdego członka tej grupy, a zwłaszcza tych, którzy przebywają w
Libanie, Jerozolimie i Tibhirine.
Panie, powierzamy Ci Procesje w Niedzielę Palmową, który odbędzie
się w piątek 27 marca o godz. 19:00 w Grand Temple w Lyonie,
zorganizowaną przez CREL (Komitet Przełożonych Kościołów w
Lyonie). Niech ten czas procesji i modlitwy, składający się z 7 etapów
w 7 kościołach, podczas którego w jedności odmówimy 7 psalmów o
pokój i jedność między naszymi Kościołami, przyniesie owoce zgodnie
z Twoją wolą.
25 marca Sarah Mullaly zostanie wyświęcona na arcybiskupa
Canterbury. Pragnąc uniezależnić się od Kościoła Anglii, dziesięciu
bardziej konserwatywnych prymasów utworzyło światową radę
anglikańską i wybrało Laurenta Mbandę jako zwierzchnika tej nowej
instytucji anglikańskiej, nie chcąc jednak doprowadzić do schizmy.
Panie, modlimy się o jedność Wspólnoty Anglikańskiej w jej wielkiej
różnorodności, aby nadal świadczyła o Bożej dobroci wobec
wszystkich narodów i we wszystkich kulturach.
TEKST DO MEDYTACJI
Praktykować błogosławieństwo jako ostateczne słowo przeciw przekleństwu!
Fragment książki „Réparation” kardynała François Bustillo
Tradycja biblijna przekazuje nam świętą sztukę błogosławienia! Błogosławieństwo, dalekie od bycia jedynie zwykłym słowem, było darem — łączyło żyjących z ich rodem, a dusze z obietnicami. Jesteśmy powołani, aby w naszej codzienności mówić dobrze o innych, czynić dobro poprzez nasze słowa, odważyć się przezwyciężyć lęk przed spojrzeniem innych i przed byciem ocenianym. Błogosławieństwo przywraca wartość słowu hojności i bardziej życzliwemu sposobowi bycia w świecie.
Jednak zanim coś powiemy, warto poddać nasze słowa trzem sitom Sokratesa: czy to jest prawdziwe? czy dobre? czy pożyteczne? Chodzi o pielęgnowanie słowa prawdziwego, dobrego, owocnego — takiego, które podnosi. Nasze czasy wymagają nowej kreatywności w przekazywaniu dobra i tego, co dobre, zwłaszcza młodemu pokoleniu.
Według Listu do Efezjan 4,31 pilnie trzeba wyrwać z naszego życia gorycz, gniew i wybuchy złości, aby wskrzesić słowo zdolne błogosławić — słowo, które nie rani, lecz podnosi. Tam, gdzie upokorzenie poniża, błogosławieństwo przywraca godność. Tam, gdzie pogarda zamyka, pochwała wyzwala.
Uczyńmy z naszego społeczeństwa „dolinę beraka” — jak w Drugiej Księdze Kronik 20,26 — dolinę błogosławieństw, przestrzeń, w której ludzie przyzwyczajają się mówić o sobie nawzajem dobrze, z naturalnością i wolnością. Błogosławić to znaczy tworzyć więź, budować społeczne braterstwo, w którym talenty każdego są ukazywane, sukcesy zauważane, a piękno duszy rozpoznawane.
Błogosławiąc — nawet pod prąd — tkamy nici bardziej ludzkiego społeczeństwa. Wchodzimy w wielki nurt historii zbawienia, w którym Bóg błogosławi swój lud.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Od pewnego czasu spotkania ekumeniczne w diecezji La Rochelle są powiązane z inicjatywami przyjaźni żydowsko-chrześcijańskiej. Rozważany jest projekt formacyjny dla młodych, który ma pomóc im lepiej poznać judaizm oraz przeciwdziałać antysemityzmowi. Drugie spotkanie planowane jest na 1 maja.
Panie, powierzamy Ci tę pracę ekumeniczną, zwłaszcza w odniesieniu do naszych żydowskich korzeni. Niech Twój Duch Święty prowadzi wszystkich, którzy angażują się na tej drodze wzajemnego zrozumienia i szacunku wobec drugiego człowieka.
Od kilku lat bracia i siostry z Opactwa pracują nad tym, aby opactwo Abbaye de Sablonceaux służyło ewangelizacji odwiedzających: powstała wystawa, nowa kaplica, nowy sklepik… a także przestrzeń przyjęcia gości, która zostanie otwarta pod koniec marca.
Panie, powierzamy Ci wszystkie te projekty oraz wszystkie osoby, które odwiedzają Opactwo. Niech wszystko, co się tam dzieje i co jest tam budowane, służy Twojej chwale. Niech to miejsce będzie przestrzenią pokoju, światła i głoszenia Ewangelii.
18 marca w klasztorze franciszkanów w Paryżu odbędzie się konferencja na temat „Jedność chrześcijan w Jerozolimie: wyzwania, rzeczywistość i nadzieja”. Poprowadzi ją brat Stéphane Milovitch, francuski franciszkanin pełniący misję w Jeruzalem, gdzie żyje 13 różnych wyznań chrześcijańskich. Opowie o współistnieniu komunii oraz nadziei mimo różnic i ran.
Panie, powierzamy Ci nasz świat. Modlimy się, aby przemoc nigdy nie była rozwiązaniem konfliktów — ani między narodami, ani między Kościołami. Niech Twój Duch prowadzi nas ku jedności i sprawiedliwości, abyśmy byli budowniczymi pokoju w naszych wspólnotach i na całym świecie.
TEKST DO MEDYTACJI
MODLITWA WSTAWIENNICZA
TEKST DO MEDYTACJI
Ojcze, aby byli jedno
Fragment przedmowy do najnowszej książki Grupy z Dombes, Ojcze, aby byli jedno. Od podziałów – modlić się o jedność, Cerf, 2026.
Czy należysz do osób, które zastanawiają się, po co modlić się o jedność Kościołów chrześcijańskich, skoro tyle innych trosk nas przytłacza w czasach przemian świata, niosących ze sobą niepokoje i nowe podziały? W coraz bardziej pogarszającym się kontekście politycznym ostatnich trzech lat, naznaczonym niezwykle poważnymi sytuacjami śmierci niewinnych ludzi, czy modlitwa nie wydaje się ucieczką od rzeczywistości?
Czy wątpisz, że Kościoły są w stanie znaleźć dość odwagi, by wzajemnie się uznać i rozwijać formy komunii? A może nawet uważasz, że jedność budzi podejrzenie o uniformizację i że wystarczyłoby podtrzymywać jedynie więzi solidarności i komunikacji? Nasze wezwanie rodzi się z głębokiej świadomości potrzeby podtrzymywania wstawiennictwa — właśnie razem: o jedność w świecie tak podzielonym, jedność, która od kilku dziesięcioleci jest określana jako „komunia szanująca wewnętrzną różnorodność”.
Jedność „w pojednanej różnorodności”, a więc przeżywana wspólnie, w polifonicznych tonach, w wytrwałości w wierze, nadziei i miłości wobec pokus podziału i nieludzkości, wyznaczająca alternatywną perspektywę wobec murów i granic: gromadzić osoby i wspólnoty modlące się na całym świecie w „niewidzialnym klasztorze”, zgodnie z obrazem użytym przez jednego z pionierów Grupy z Dombes, opata Paula Couturiera. Celowo krótka i treściwa, nasza obrona tej idei jest kontynuacją poprzedzającego ją obszernego studium Ze wszystkich narodów… O katolickość Kościołów, wzywającego do uczynienia miejsca wspólnemu życiu w Chrystusie „wszystko we wszystkich”. Główna teza tego dzieła — „Można stwierdzić, że Kościół katolicki i Kościoły Reformacji tworzą jeden Kościół, choć pozostają w niedoskonałej komunii (5533)” — skłania nas do wezwania do modlitwy o pogłębienie i wyrażenie tej komunii między naszymi wciąż rozdzielonymi Kościołami, w wierności zobowiązaniu, na drodze nieustannie odnawianego nawrócenia ku temu, co stanowi serce wiary — i to pośród rozdarć świata. Tu znajduje się nasz priorytet i nasz akcent: jedność Kościołów służy jedności świata.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Panie, dziękujemy Ci za pracę Grupy z Dombes, której członkowie — teologowie z różnych Kościołów — spotykają się co roku od blisko 90 lat, aby wspólnie rozważać i modlić się. Błogosławimy Cię za ich ostatnią książkę, apel o modlitwę o jedność chrześcijan, który zachęca nas do odnowy i do ponownego podjęcia naszego powołania. Powierzamy Ci pracę tej grupy i prosimy o łaskę jej przyjęcia we wszystkich naszych Kościołach i wspólnotach lokalnych, aby dokonało się głębokie nawrócenie i prawdziwe odnowienie naszego zaangażowania dzisiaj.
Centrum Siloé w Montagnieu (Francja, departament Isère) nadal przyjmuje każdego roku osoby poszukujące uzdrowienia i wewnętrznej jedności na krótszy lub dłuższy czas. W tym roku Program Siloé przyjmuje również około trzydziestu uczestników rekolekcji. Panie, powierzamy Ci wszystkie te osoby na ich drodze życia oraz misję Siloé we wszystkich naszych krajach.
W dniach 13–14 grudnia ubiegłego roku centrum Siloé w Montagnieu gościło weekend „Délié” z udziałem braci i sióstr ze Wspólnoty oraz z Komunii Chemin Neuf. Panie, błogosławimy Cię za Twoje dzieło w naszym życiu oraz za prawdę Twojej miłości, która czyni nas wolnymi.
Panie, niech owoc wolności w życiu każdego z nas coraz bardziej promieniuje w naszym
wspólnym zaangażowaniu w pójście za Tobą jako uczniowie-misjonarze, abyśmy nadal razem
głosili Dobrą Nowinę o Twoim Królestwie.
Jak co roku, organizacja pozarządowa „Open Doors” („Portes ouvertes”) opublikowała w styczniu swój raport dotyczący prześladowanych chrześcijan na świecie. Obecnie 388 milionów chrześcijan jest narażonych na poważne prześladowania i dyskryminację z powodu swojej wiary — to jeden chrześcijanin na siedmiu na świecie.
Panie, modlimy się za wszystkich, którzy każdego dnia ryzykują życie w Twoje imię, o większą
wolność, sprawiedliwość i pokój. Modlimy się szczególnie za Kościół katolicki w Meksyku,
gdzie w ostatnim czasie zamordowano kilku kapłanów.
TEKST DO MEDYTACJI
Kardynał Pizzaballa : Przejść z poziomu elitaryzmu na poziom wspólnot
Sześćdziesiąt lat po ogłoszeniu deklaracji soborowej Nostra aetate oraz w świetle ostatnich dwóch trudnych lat konfliktu w Ziemi Świętej konieczne jest odnowienie stosunków między Żydami a chrześcijanami, z myślą o przyszłości. Kardynał Pierbattista Pizzaballa, łaciński patriarcha Jerozolimy, jest tego absolutnie pewien w przededniu 37. Dnia Pogłębiania i rozwoju dialogu między katolikami i żydami, który odbył się w sobotę 17 stycznia, a którego tematem przewodnim było: „W tobie wszystkie rodziny ziemi będą się nazywać błogosławionymi”.
„Musimy znaleźć sposób na budowanie i rozwijanie relacji dla dobra naszych społeczności” – podkreśla kardynał, dodając, że „jeśli do tej pory dialog odbywał się głównie na poziomie elit, to teraz nadszedł czas, aby rozpoczął się między społecznościami”. Łaciński patriarcha Jerozolimy jest znawcą pism żydowskiego filozofa Abrahama Heschela, który współpracował przy redagowaniu Nostra aetate. „Heschel – wyjaśnia – napisał w latach 60. ważny artykuł zatytułowany „Żadna religia nie jest wyspą”. Stwierdzenie to stało się bardzo znane i pokazuje, że już w tamtym czasie autor był świadomy, iż żadna religia nie może ograniczać swojej dynamiki, jej zamykać, przeżywać ją wyłącznie w swoim wnętrzu”.
Kardynał Pizzaballa podsumowuje zatem, podkreślając, że rozwój jest również definiowany przez poziom otwartości na innych, przez zdolność do nawiązywania relacji z bliźnimi. „Nie oznacza to, że zaciemnia się w ten sposób własną tożsamość, ponieważ wręcz przeciwnie, wzmacnia się ją poprzez spotkanie z drugim człowiekiem. Powinno to być bardzo jasne i staje się dziś coraz bardziej oczywiste i konieczne”.
MODLITWA WSTAWIENNICZA
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, którzy opłakiwałeś przemoc między Kainem i Ablem,
Prosimy Cię o pokój w Ziemi Świętej, tej ziemi, gdzie zdecydowałeś
złączyć się z nami w
naszym człowieczeństwie.
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który umożliwiłeś pojednanie Józefa i jego braci,
Przebacz nam za całą pogardę dla twego ludu Izraela…
(cisza)
Prosimy Cię, Ojcze, aby wzrastało braterstwo między ludem żydowskim i
innymi narodami.
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który wyprowadziłeś Izraela z Egiptu i przywróciłeś mu wolność,
Obdarz radością lud żydowski i zachowaj go w wierności Twemu
Przymierzu.
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który zjednoczyłeś dwanaście plemion Izraela wokół Tory,
daj pokój Żydom wierzącym w Jezusa.
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który posłałeś swojego Syna Jezusa, aby nas zbawił
spraw, aby twoje błogosławieństwo spoczęło na chrześcijanach
pochodzenia
żydowskiego.
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ojcze Jezusa Chrystusa, Ty który dałeś Twojego umiłowanego Syna, aby
wszyscy byli jedno, zgromadź w jedności wszystkie Kościoły
chrześcijańskie.
Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który dałeś ludowi Żydowskiemu obietnicę przyjścia Mesjasza,
Ty, który dałeś Kościołowi oczekiwanie na powrót Twojego Syna.
Uwielbiamy Cię i w Duchu Świętym mówimy: „Maranatha, przyjdź
Panie”
Modlitwa
Odwieczny i wszechmocny Boże,
wysłuchaj modlitwy Twojego Kościoła.
Ty, który wybrałeś Abrahama i jego potomstwo,
aby uczynić ich dziećmi Twojej obietnicy,
prowadź do pełni odkupienia
pierwszy lud Przymierza.
Spraw, aby ludy ziemi
zostały dzięki łasce przyjęte do rodziny Abrahama,
a całe stworzenie z radością weszło do Twojego królestwa pokoju.
Przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen.