TEKST DO MEDYTACJI

Abraham Joshua Heschel, Szabat (z książki « Les Bâtisseurs du Temps »)

(…) Kiedy wszystkie prace ustają, zapalane są świece. Tak jak stworzenie zaczęło się od słów „Niech stanie się światłość”, tak świętowanie stworzenia zaczyna się od świateł. To kobieta jako pierwsza wchodzi w atmosferę radości, zapalając światła. A cały świat odpoczywa, staje się miejscem odpoczynku. Nadeszła godzina, która niczym przewodnik prowadzi naszego ducha ponad zwykłe myśli. Ludzie gromadzą się, aby powitać cud siódmego dnia, a szabat rozszerza swoją obecność na okolicę, na nasze domy, na nasze serca. Jest to moment, w którym budzi się duch drzemiący w naszej duszy. Jesteśmy odświeżeni i odnowieni; świece migoczą, marząc o niewypowiedzialnej nadziei, przeczuciu wieczności; a nas w naszych odświętnych strojach ogarnia uczucie, że wszystko, co moglibyśmy powiedzieć, byłoby jak zasłona. (…)

MODLITWA WSTAWIENNICZA

Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba, Ty, którzy opłakiwałeś przemoc między Kainem i Ablem, Prosimy Cię o pokój w Ziemi Świętej, tej ziemi, gdzie zdecydowałeś złączyć się z nami w naszym człowieczeństwie.

 Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który umożliwiłeś pojednanie Józefa i jego braci,
Przebacz nam za całą pogardę dla twego ludu Izraela…
Prosimy Cię, Ojcze, aby wzrastało braterstwo między ludem żydowskim i innymi narodami.

Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba, Ty, który wyprowadziłeś Izraela z Egiptu i przywróciłeś mu wolność, Obdarz radością lud żydowski i zachowaj go w wierności Twemu Przymierzu.

 Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba, Ty, który zjednoczyłeś dwanaście plemion Izraela wokół Tory, daj pokój Żydom wierzącym w Jezusa.

 Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który posłałeś swojego Syna Jezusa, aby nas zbawił
spraw, aby twoje błogosławieństwo spoczęło na chrześcijanach pochodzenia
żydowskiego.

 Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ojcze Jezusa Chrystusa, Ty który dałeś Twojego umiłowanego Syna, aby wszyscy byli jedno,
zgromadź w jedności wszystkie Kościoły chrześcijańskie.

 Ojcze najmiłościwszy, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba,
Ty, który dałeś ludowi Żydowskiemu obietnicę przyjścia Mesjasza,
Ty, który dałeś Kościołowi oczekiwanie na powrót Twojego Syna.
Uwielbiamy Cię i w Duchu Świętym mówimy: „Maranatha, przyjdź Panie”

Boże wieczny i wszechmogący
wysłuchaj modlitwy swojego Kościoła.
Ty, który wybrałeś Abrahama i jego potomków
aby uczynić ich dziećmi Twojej obietnicy,
prowadź pierwszy lud Przymierza
do pełni odkupienia.
Spraw, aby narody ziemi
zostały przyjęte do rodziny Abrahama,
i niech całe stworzenie wejdzie z radością do Twojego królestwa pokoju.
Przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen.

TEKST DO MEDYTACJI

Fragment listu Berlińskiej Rady Ekumenicznej – maj 2025 r.

W roku 2025 chrześcijanie na całym świecie upamiętniają pierwszy sobór ekumeniczny, który odbył się 1700 lat temu. W 325 r. w Nicei, na terenie dzisiejszej Turcji, miało miejsce znaczące wydarzenie: biskupi z całego ówczesnego schrystianizowanego świata (z całej „zamieszkałej ziemi” – po grecku oikoumene) spotkali się na zaproszenie cesarza Konstantyna, by dyskutować i wspólnie zdecydować o podstawach wciąż młodej wiary chrześcijańskiej. Do dziś decyzje podjęte na tym soborze stanowią punkt odniesienia teologii chrześcijańskiej – ponad granicami wyznaniowymi.

Ojcowie soborowi debatowali nad takimi kwestiami jak wspólna data Wielkanocy oraz Boskość Chrystusa. Brzmi to skomplikowanie, ale dało podwaliny pod dzisiejsze rozumienie Trójcy Świętej. Fakt, że obecnie czcimy Boga w trzech Osobach, wynika w dużej mierze z decyzji podjętych na ówczesnym soborze. W końcu zaś Sobór Nicejski w 325 roku położył kamień węgielny pod to, co znamy dziś jako wielkie Nicejsko-Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary. Obecną formę uzyskało ono na Soborze Konstantynopolitańskim w 381 roku. Jest to wspólne credo, którym możemy się modlić i wypowiadać je pomimo naszych różnych przynależności wyznaniowych.

W Berlinie Rada Ekumeniczna Berlina-Brandenburgii zaprasza do dzielenia się tym Nicejsko-Konstantynopolitańskim Wyznaniem Wiary – które wygłaszamy razem pomimo naszych różnic konfesyjnych – w szczególny sposób podczas wszystkich uroczystości w weekend 14 i 15 czerwca 2025 roku.

W tym roku, w protestanckiej i rzymskokatolickiej tradycji liturgicznej, 15 czerwca jest Niedzielą Trójcy Świętej, stanowiącą celebrację tej właśnie tajemnicy Boga, którą podkreślił Sobór Nicejski: Jeden Bóg w trzech Osobach. W tradycji prawosławnej wspomniana niedziela stanowi obchód uroczystości Wszystkich Świętych – ze szczególnym naciskiem na wspólne świadectwo wszystkich wierzących. Nawet Kościoły, których tradycja nie uwzględnia liturgicznej formuły credo, są serdecznie zaproszone do świętowania tajemnicy Trójcy Świętej w niedzielę, o której mowa. Jako bracia i siostry zjednoczymy się w ten weekend w modlitwie, medytacji i dziękczynieniu Bogu, naszemu Stwórcy, który odkupił nas w swoim Synu i który doprowadzi nas do doskonałości w swoim Duchu Świętym.

Zaangażowanie chrześcijan z IV wieku, którzy z pasją walczyli o swoją wiarę, może zachęcić nas do niesienia światu dobrej nowiny o Bożej miłości!

MODLITWA WSTAWIENNICZA

Nicejsko-konstantynopolitańskie wyznanie wiary pokazuje nam, że chrześcijanie są bardziej zjednoczeni niż podzieleni. Chrystus gromadzi nas razem jako członków swojego ciała w wierze.
Panie, prosimy Cię, abyś dał siłę i ufność chrześcijanom, zwłaszcza na Bliskim Wschodzie, którzy są marginalizowani i prześladowani z powodu wyznawania Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego.

29 maja 2025 r. Światowa Konferencja Mennonitów (MWC) powita gości z całego świata z okazji upamiętnienia narodzin ruchu anabaptystycznego 500 lat temu w Zurychu. Spotkanie odbędzie się pod hasłem „Odwaga miłości”. Jako akt pokoju i świadectwo niedawnego pojednania, MWC zaprasza czołowych przedstawicieli tych Kościołów, które (jak np. rzymskokatolicki, luterański i reformowany) niegdyś zdecydowanie sprzeciwiały się ruchowi anabaptystów, do wspólnego upamiętnienia tego ruchu.
Panie, dziękujemy Ci za pokój, który emanuje od Ciebie i pozwala naszym Kościołom docierać do siebie nawzajem. Powierzamy Ci przygotowania do spotkania Światowej Konferencji Mennonitów i mamy nadzieję, że pojednanie, które zapoczątkowałeś, będzie nadal wzrastać.

W piątek 16 maja nasz brat Andreas, członek Wspólnoty Chemin Neuf w Niemczech, został mianowany kaznodzieją w kościele protestanckim. Oliver Matri, zaangażowany członek Wspólnoty Chemin Neuf, został wyświęcony na pastora w kościele luterańskim w Berlinie w sobotę 17 maja.
Panie, dziękujemy Ci za naszych braci oraz ich posługę. Niech Duch Święty uczyni ich budowniczymi mostów między różnymi wyznaniami w Niemczech.

TEKST DO MEDYTACJI

« Pierwsze błogosławieństwo Urbi et Orbi Ojca Świętego Leona XIV»

Loża błogosławieństw bazyliki św. Piotra, czwartek, 8 maja 2025 r.

Najdrożsi bracia i siostry, to jest pierwsze pozdrowienie Chrystusa Zmartwychwstałego, Dobrego Pasterza, który oddał życie za Bożą owczarnię. Ja także chciałbym, by to pozdrowienie pokoju przeniknęło wasze serca, dotarło do waszych rodzin, do wszystkich ludzi, gdziekolwiek się znajdują, do wszystkich ludów, do całej ziemi. Pokój z wami!

Taki jest pokój Chrystusa Zmartwychwstałego. Pokój nieuzbrojony i pokój rozbrajający, pokorny i wytrwały. Pochodzi od Boga, od Boga, który kocha nas wszystkich bezwarunkowo. Rozbrzmiewa jeszcze w naszych uszach ten słaby, ale zawsze odważny głos Papieża Franciszka, który błogosławił Rzym. Papież, który błogosławił Rzym, udzielał swego błogosławieństwa światu, całemu światu, owego Wielkanocnego Poranka. Pozwólcie, że będę kontynuował to samo błogosławieństwo: Bóg nas miłuje, Bóg kocha nas wszystkich, a zło nie zwycięży. Wszyscy jesteśmy w ręku Boga. Dlatego bez lęku, zjednoczeni, ręka w rękę z Bogiem i ze sobą nawzajem idźmy naprzód!

Jesteśmy uczniami Chrystusa. Chrystus idzie przed nami. Świat potrzebuje Jego światła. Ludzkość potrzebuje Go jako mostu, by mógł do niej dotrzeć Bóg i Jego miłość. Pomóżcie nam również wy, także i sobie nawzajem, w budowaniu mostów poprzez dialog, spotkanie, jednocząc się wszyscy, aby być jednym ludem, zawsze w pokoju.
[…]
Kościołowi w Rzymie szczególne pozdrowienie! Musimy razem poszukiwać [sposobów], jak być Kościołem misyjnym, Kościołem, który buduje mosty, dialog, zawsze otwartym na przyjęcie, jak ten plac, z otwartymi ramionami dla wszystkich, wszystkich, którzy potrzebują naszego miłosierdzia, naszej obecności, dialogu i miłości.

MODLITWA WSTAWIENNICZA

Habemus Papam… Kościół katolicki przyjął nowego papieża – Leona XIV. Msza inaugurująca jego pontyfikat odbędzie się w niedzielę 18 maja 2025 roku.
Panie, powierzamy Ci nowego papieża. Spraw, aby potrafił prowadzić Kościół katolicki wobec stojących przed nim wyzwań. Niech będzie szczególnie budowniczym pokoju między różnymi wyznaniami chrześcijańskimi. Niech niesie dzieło pokoju i jedności w naszym świecie, który tak bardzo tego potrzebuje.

Praca nad przemyśleniem i ujęciem w słowa praktyk ekumenicznych Wspólnoty Chemin Neuf zaowocowała tekstem, który jest obecnie rozpowszechniany wśród członków Wspólnoty. Panie, dziękujemy Ci za to, że natchnąłeś Wspólnotę Chemin Neuf do praktyk, które pozwalają członkom różnych wyznań chrześcijańskich czuć się przyjętymi zarówno w życiu Wspólnoty, jak i podczas sesji. Powierzamy Ci dalszy proces przyjmowania tego dziedzictwa – niech Twoje prowadzenie dalej kieruje nas ku jedności chrześcijan „takiej, jakiej Ty pragniesz, środkami, jakie Ty wybierzesz”.

W sobotę 17 maja nasz brat Oliver Matri zostanie ordynowany do posługi pastora w Kościele Luterańskim w Berlinie.
Panie, błogosławimy Cię za drogę, którą go dotąd prowadziłeś. Prowadź go dalej w jego posłudze i ześlij szczególne błogosławieństwo na jego rodzinę – żonę i dzieci.

TEKST DO MEDYTACJI

« Chrystus zmartwychwstał, życie zostało wyzwolone!»

Wiadomość z okazji Wielkanocy 2025 – Rady Kościołów Ewangelickich

Chrześcijanki, chrześcijanie, rozradujcie się! Pan zmartwychwstał, a całe stworzenie zostało uwolnione, napełnione nową witalnością. […]

Podczas tego szczególnego roku ekumenicznego obchodzimy ważne rocznice dla Kościoła, takie jak ta Soboru w Nicei (325) […] również wszyscy chrześcijanie i chrześcijanki będą obchodzić Wielkanoc tego samego dnia. Czy nie mogłoby tak zawsze być — wspólne świętowanie Wielkanocy, serce naszej wspólnej wiary? Taki wspólny zwyczaj byłby głębokim znakiem pojednania i namacalnym wyrazem jedności, o którą modli się Chrystus. Taki rozwój zachęcałby również do większego wspólnego świadectwa: do mówienia prawdy do władz, wspólnego działania na rzecz sprawiedliwości, pokoju i pojednania, kierowani tą obietnicą: „Jeżeli bowiem przez śmierć, podobną do Jego śmierci, zostaliśmy z Nim złączeni w jedno, to tak samo będziemy z Nim złączeni w jedno przez podobne zmartwychwstanie.” (Rz 6,5).

W świecie, w którym rozpacz często wydaje się brać górę nad nadzieją, a fragmentacja jest bardziej widoczna niż wspólnota braterska, Kościół nie jest powołany do wycofania się, lecz do świadectwa z odwagą i radością, zgodnie z wspólnym porozumieniem. Głoszenie zmartwychwstania to opór wobec sił śmierci. Wiara w Chrystusa zmartwychwstałego to ofiarowanie nadziei żywej, nadziei, która nie odkłada się na jutro, lecz jest obecna, aktywna i działająca w naszych życiach, w naszych czynach i w naszym świecie. Nadzieja, która przenika nasz zniszczony świat, przez ręce gotowe do leczenia i serca chętne do przebaczenia.

Więc idźmy naprzód, świadkowie zmartwychwstania, nie tylko słowami, ale w życiu. […]. Bo Chrystus
zmartwychwstał! Tak, On zmartwychwstał!

MODLITWA WSTAWIENNICZA

Uczestnicy programów formacjyjnych prowadzonych przez Wspólnotę Chemin Neuf w Hiszpanii, na Wybrzeżu Kości Słoniowej, we Francji i w Stanach Zjednoczonych rozpoczynają w tych dniach Ćwiczenia Duchowe według św. Ignacego w domu Bethanien w Szwajcarii. Przybyli z różnych krajów i wspólnot kościelnych, aby razem modlić się i służyć.

Panie, niech te kroki ku większej jedności odsuną wszelkie przeszkody, które uniemożliwiają Twoim dzieciom przyjęcie Twojej miłości.

Modlimy się za uczestników rekolekcji, abyś mógł zaspokoić ich najgłębsze pragnienie Twojej obecności, Twojego powołania i prawdy w ich życiu.
Modlimy się za osoby towarzyszące duchowo, abyś obdarzył ich łaską otwartego serca.

Wspólnota anglikańska jest globalną siecią Kościołów anglikańskich rozproszonych w ponad 165 krajach. Jej jedność w różnorodności jest utrzymywana poprzez różne „instrumenty” wspólnoty, które obejmują niektóre funkcje kierownicze i grupy robocze. W szczególności chodzi o rolę arcybiskupa Canterbury oraz pracę Konferencji Lambeth.
Panie, modlimy się za wybór przyszłego arcybiskupa Canterbury. Obdarz mądrością i wnikliwością kandydatów oraz osób przeprowadzających rozmowy. Inspiruj tych, którzy dążą do przemyślenia roli arcybiskupa jako narzędzia jedności. Modlimy się o przyjęcie i wcielenie pracy Konferencji Lambeth 2022 we wszystkich wspólnotach, szczególnie w odniesieniu do kwestii nagłej sytuacji klimatycznej, wojny i ubóstwa.

Stany Zjednoczone są narodem zbudowanym przez imigrantów. To jest równie prawdziwe dziś, jak w czasach ich powstania. Obecnie w Stanach Zjednoczonych mieszka prawie 50 milionów imigrantów urodzonych za granicą, z czego ponad 11 milionów nie posiada dokumentów, a 4 miliony to uchodźcy i osoby ubiegające się o azyl. Kościół od zawsze był prekursorem w przyjmowaniu obcokrajowców i nadal nim jest.
Panie Jezu, prosimy Cię, otwórz serca i ręce, aby przyjąć uchodźców i osoby ubiegające się o azyl, które uciekają przed prześladowaniami, wojną i wszelkimi innymi formami przemocy. Prosimy Cię, chroń ich w ich dążeniu do bezpieczeństwa.

Ojcze, prosimy Cię, abyś nieustannie przypominał nam o pamięci Twojego Syna, umiłowanego Chrystusa, oraz o jego doświadczeniu bycia uchodźcą, kiedy jego rodzina uciekła z Betlejem do Egiptu, aby znaleźć schronienie. Dałeś nam łaskę widzenia wszystkich imigrantów w naszych krajach jako nosicieli obrazu Bożego.
Modlimy się, aby Kościół był ludem, który zawsze oferuje sanktuaria schronienia i obejmuje wszystkich, którzy przybywają do Stanów Zjednoczonych z miłością Chrystusa.

TEKST DO MEDYTACJI

« Post jako duchowa walka»

Ojciec Aleksander Schmemann (kapłan i teolog prawosławny pochodzenia rosyjskiego)

Czym jest post dla nas, chrześcijan? To nasze uczestnictwo w doświadczeniu samego Chrystusa, przez które uwalnia On nas od całkowitej zależności od jedzenia, materii i świata.

Post oznacza tylko jedno: być głodnym, aż do granicy ludzkiego stanu, który całkowicie zależy od jedzenia, i tam, będąc głodnym, odkryć, że ta zależność nie jest całą prawdą o człowieku, że głód sam w sobie jest przede wszystkim stanem duchowym i że ostatecznie jest to GŁÓD BOGA…

Potrzebujemy przede wszystkim duchowego przygotowania do tego wysiłku postu. Polega ono na proszeniu Boga o pomoc i skupieniu naszego postu na Bogu. To z miłości do Boga będziemy musieli pościć. Musimy na nowo odkryć nasze ciało jako świątynię boskiej obecności, odzyskać religijny szacunek do ciała, jedzenia, a także samego rytmu życia.

MODLITWA WSTAWIENNICZA

 W mieście Saint Mandé w Île-de-France, gdzie Wspólnota Chemin Neuf prowadzi parafię, stowarzyszenie kulturalne CORDOBA gromadzi chrześcijan, Żydów i muzułmanów, aby się wzajemnie spotykać i rozmawiać…

Panie, daj nam pragnienie spotkania drugiego człowieka, poczucia zachwytu nad różnorodnością Twojego stworzenia aby ziarno twojego Słowa rozsiane było po całej ziemi.

 W 12. dzielnicy Paryża, dom jedności oferuje studentom i młodym pracującym możliwość wspólnego mieszkania z młodymi ludźmi różnych wyznań chrześcijańskich. Organizuje również wieczory formacyjne otwarte dla wszystkich, aby odkrywać czym jest jedność chrześcijan.

Panie, pozwól, aby przez młodsze pokolenia zapał do jedności znalazł nowy oddech.

 18 marca, zorganizowano ekumeniczne webinarium pt. „Biskup Rzymu i jedność chrześcijan”, zorganizowane przez Ekumeniczny Rada Kościołów, we współpracy z różnymi wspólnotami chrześcijańskimi. Było to pierwsze z serii webiniów, które miały na celu przygotowanie do szóstej Światowej Konferencji na temat Wiary i Konstytucji. Konferencja ta, zatytułowana „Gdzie jesteśmy w kwestii widocznej jedności?”, odbędzie się w październiku 2025 roku w Egipcie.

Panie, dzięki nowoczesnym środkom komunikacji, pozwól, aby wezwanie do jedności było szerzej słyszane.

TEKST DO MEDYTACJI

« Promienny smutek wielkiego postu»

Fragment homilii wygłoszonej w Środę Popielcową 22.02.2023

„Promienny smutek”. Tym pięknym i enigmatycznym wyrażeniem nasi prawosławni bracia witają 40 dni Wielkiego Postu, które właśnie się rozpoczynają.

„Promienny smutek”: nazywamy to oksymoronem, czyli połączeniem dwóch logicznie niezgodnych przeciwieństw. Ale czy Bóg nie jest właśnie połączeniem przeciwieństw?

„Promienny smutek”: słyszymy tu przede wszystkim smutek, powtarzając czytanie z proroka Joela: ”Nawróćcie sie do mnie całym swoim sercem, przez post i płacz i lament! Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani: „Zmiłuj się Panie nad ludem Twoim” (Joela 2:12-17) (…)

W rzeczywistości ten smutek przewija się przez całą Biblię: smutek Marii Magdaleny płaczącej nad swoimi licznymi grzechami, smutek Dawida pokrywającego się popiołem, gdy odkrywa, że dopuścił się cudzołóstwa i morderstwa, smutek syna marnotrawnego, który powraca powodowany głodem, czy smutek Piotra, który słyszy po trzykroć wypowiedziane słowa: „Czy mnie kochasz? To nasz własny smutek, nasze czoło naznaczone popiołem, świadomość nawrócenia, przez które musimy przejść…

Ale ten smutek jest promienny, ponieważ jest już rozświetlony przez wydarzenie paschalne. Tak jak w Boże Narodzenie nie świetujemy kolejnego narodzenia Dzieciątka Jezus w żłóbku, bo narodzenie sie dokonało raz na zawsze, tak podczas Wielkiego Postu nie udajemy, że przeżywamy Mękę, nie mając już w sobie mocy Zmartwychwstania. Jak mówi Paweł, jest to kwestia „poznania Go, Chrystusa, wraz z mocą Jego zmartwychwstania i wspólnoty w Jego cierpieniach, abyśmy, jeśli to możliwe, mogli powstać z martwych” (Flp 3:10).

„Promienny smutek”: smutek z powodu naszego wygnania, z powodu marnotrawstwa, jakie czasami czynimy z naszego życia; promienna nadzieja na ponowne odkrycie pragnienia szukania Boga, smaku Jego obecności, odzyskanego pokoju domu…
„Promienny smutek” jest zatem liturgicznym nastrojem tego Wielkiego Postu.

MODLITWA WSTAWIENNICZA

 W niedzielę 9 marca klasztor Emmanuela obchodził 60. rocznicę istnienia. Ta niewielka wspólnota benedyktyńska, położona u podnóża muru bezpieczeństwa w Betlejem, została powołana do przyjęcia obrządku melkickiego i stania się kontemplacyjną obecnością w tym Kościele, niosąc w ten sposób wezwanie do jedności chrześcijan. W homilii wygłoszonej podczas kanonicznego erygowania klasztoru, patriarcha Maximos IV Saïgh powiedział: „Od teraz należycie do naszego Kościoła, który również pragnie promieniować Naszym Panem pomimo swego ubóstwa i małej liczebności. Pracujemy na rzecz jedności Kościoła, co jest bardzo wielkim zadaniem, wymagającym wielu łask i może napotkać wiele przeszkód. Ale bądźcie odważne: Żłóbek podbił trony królów.

Panie, wspieraj te siostry w ich misji, w ich wierności Twojemu wezwaniu, w ich obecności w tym podzielonym miejscu, w łączności z ludźmi wokół nich.

 W tym roku Wielki Post i Ramadan odbywają się w tym samym czasie. W każdej z tych religii jest to zaproszenie do zbliżenia się do Boga i nawrócenia poprzez modlitwę, post i praktykę miłosierdzia.

Panie, modlimy się za wierzących chrześcijan i muzułmanów, abyśmy poza naszymi uprzedzeniami nauczyli się poznawać siebie nawzajem, prowadzić dialog i rozpoznawać obecność Boga w sobie nawzajem.

 Po 15 miesiącach wojny w Strefie Gazy, w styczniu rozpoczęło się zawieszenie broni, które położyło kres walkom w Strefie Gazy i pozwoliło na uwolnienie części izraelskich zakładników. Dziś pierwsza faza zawieszenia broni dobiegła końca, bez porozumienia w sprawie drugiej fazy i ostatecznego zakończenia walk. Organizacje humanitarne są powstrzymywane w swoich wysiłkach na rzecz pomocy udręczonym mieszkańcom.

Panie, ześlij swojego Ducha Świętego, aby inspirował w poszukiwaniu środków do sprawiedliwego rozwiązania tego konfliktu, z poszanowaniem dla ludności

TEKST DO MEDYTACJI

„Kroczmy razem w Nadziei”

Rzym, Święty Jan na Lateranie, 6 lutego 2025, wspomnienie św. Pawła Miki i jego towarzyszy,
męczenników.

Podążanie razem –bycie „synodalnymi” – to jest powołanie Kościoła [2]. Chrześcijanie są wezwani do pokonywania drogi wspólnie, nigdy jako samotni podróżnicy. Duch Święty pobudza nas do wychodzenia poza samych siebie, aby iść ku Bogu oraz ku braciom i siostrom, a nigdy do zamykania się w sobie [3]. Podążać razem to znaczy być „tkaczami” jedności, zaczynając od wspólnej godności dzieci Bożych (por. Ga 3, 26-28). To znaczy iść do przodu ramię w ramię, nie depcząc ani nie górując nad innymi, bez wyniszczającej zazdrości czy hipokryzji, bez pozwalania na to, by ktokolwiek pozostawał w tyle lub czuł się wykluczony. Idźmy w tym samym kierunku, do tego samego celu, z miłością i cierpliwością słuchając siebie nawzajem. […]

Niech nadzieja, która nie zawodzi (por. Rz 5, 5), centralne przesłanie tego Jubileuszu [5], będzie dla nas perspektywą wielkopostnej drogi ku paschalnemu zwycięstwu. Jak uczył nas Papież Benedykt XVI w encyklice Spe salvi: „Istota ludzka potrzebuje miłości bezwarunkowej. Potrzebuje tej pewności, dzięki której może powiedzieć: «Ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co [jest] wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie, Panu naszym ( Rz 8, 38-39)»” [6]. Jezus, nasza miłość i nasza nadzieja, zmartwychwstał [7], żyje i króluje w chwale. Śmierć została przemieniona w zwycięstwo i tu tkwi wiara i wielka nadzieja chrześcijan: w zmartwychwstaniu Chrystusa! […]

MODLITWA WSTAWIENNICZA

 Panie, chwalimy Cię za piękno naszej ziemi, wszystkie kwiaty, rośliny, drzewa i zwierzęta,
które nam powierzyłeś; za wszystkie zasoby mineralne, które umieściłeś w naszej ziemi.
Przepraszamy Cię za to, że nie zachowaliśmy i nie chroniliśmy Twojego pięknego ogrodu,
ale zniszczyliśmy i splądrowaliśmy piękno naszej ziemi.
Prosimy Cię o łaskę, byśmy stali się bardziej świadomi cudów Twojego stworzenia i
umieli widzieć z Twoim Duchem Świętym, jak je pielęgnować i chronić dla Twojej
radości i dla radości każdego z nas.

 Panie, chwalimy Cię za wszystkie nasze języki i kultury, za ich piękno, różnorodność i wartość. Przepraszamy Cię za nasze zamknięcie na tych, którzy są nam najbliżsi, za pogardę i odrzucenie innych.
Prosimy Cię o łaskę braterskiej jedności dzieci Ojca; daj nam, jak w dniu Pięćdziesiątnicy,
wspólnie Cię chwalić w każdym z naszych języków, z uwagą na piękno i talent każdej z
naszych wspólnot.

 Chwalimy Cię, Panie, za to, że pozwoliłeś nam żyć razem w tym ogromnym mieście Kinshasa, gdzie postawiłeś braci i siostry ze Wspólnoty Chemin Neuf.
Przepraszamy Cię za wszystkich o których zapominamy, za liczne osoby biedne, niepełnosprawne, odrzucone i żyjące w wielkiej nędzy.
Prosimy Cię o łaskę, byśmy potrafili słuchać Twojego słowa, przypomnieć sobie, że w pierwszej wspólnocie chrześcijańskiej nie było biednych (por. Dz 4,34), ponieważ wszystko było wspólne, prosimy byśmy stali się uważni na nędzę naszych braci, dzieląc się z nimi wszystkim, co nam dajesz.

 Chwalimy Cię, Panie, za liczne i różnorodne nasze Kościoły we wszystkich dzielnicach Kinshasy, które wszystkie oddają Ci chwałę za Twoje cuda, każda na swój sposób.
Przepraszamy Cię za nasze osądy, nieufności, lęki i odrzucenie innych Kościołów i ich członków.
Prosimy Cię o łaskę, byśmy, ponad naszymi różnicami, mogli razem słuchać Twojego słowa, przyjąć Twojego Ducha Świętego i budować naszą uniwersalną braterstwo dzieci
Ojca, taką, jaką nauczył nas Jezus.

TEKST DO MEDYTACJI

Przesłanie powitalne na Francuskojęzycznym Forum Chrześcijańskim w Liège w dniu 28
października 2024 r. przez ewangelickiego pastora Quentina Heinena

Drodzy bracia i siostry w Chrystusie,
Z wielką radością witam was tutaj dzisiaj.
Jako członek komitetu Forum reprezentuję, wraz z wieloma kolegami, ewangelików w Belgii, którzy są stowarzyszeni poprzez denominację z Synodem Federalnym.
Jeśli jeszcze się nie zorientowaliście, zgromadzenie ewangelików na takie wydarzenie nie zawsze jest najłatwiejszym zadaniem. Ale to właśnie o to zostaliśmy poproszeni i podjęliśmy się tego, być może niewinnie wierząc, że modlitwa Jezusa z Jana 17:21 odnosi się również do nas i może się spełnić.

Cieszę się, że widzę was tutaj, świadczących o tym, że nasze marzenie się spełniło.
Jako młody pastor jestem przekonany, że każde pokolenie wnosi wyjątkowe bogactwo do Ciała Chrystusa, podobnie jak każda denominacja chrześcijańska.
Wizja Federalnego Synodu Kościołów Protestanckich i Ewangelickich, w których pracuję, streszcza się w tych dwóch słowach: jedność i modlitwa.
Jedność w świecie ewangelicznym poprzez modlitwę do naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.
Jedność poza światem ewangelicznym poprzez modlitwę, abyśmy mogli zachować więź jedności tak cennie zdobytą na Krzyżu przez Kogoś innego niż my sami. Jeśli to spotkanie wydaje się „darmowe” i „bezinteresowne” (…), to Ktoś inny zapłacił za nie cenę.
Dziś to forum oferuje nam możliwość słuchania siebie nawzajem, zachęcania się i wzrastania w naszej wspólnej misji czynienia „uczniów, którzy czynią uczniami” wszystkie narody. Niech te czasy będą pełne inspiracji, aby każde pokolenie i każda denominacja mogła znaleźć odnowę i siłę, by iść naprzód razem, zjednoczeni w Chrystusie.

Niech Bóg błogosławi naszą komunię i uczyni nas żywymi świadkami Jego miłości do świata, aby świat uwierzył!

MODLITWA WSTAWIENNICZA

 W kwietniu 2024 r. w Ghanie odbyło się IV Światowe Forum Chrześcijańskie, a od 28 do 31 października
2024 r. w Liège (Belgia) odbyło się francuskojęzyczne Forum Chrześcijańskie pod hasłem „Mniej murów,
więcej mostów”.

Panie, dziękujemy Ci za doświadczenie, za każdym razem na nowo, odkrywania braci i sióstr w Jezusie,
przeżywane przez uczestników tych forów, pochodzących z tak różnych środowisk kościelnych.
I modlimy się do Ciebie: poślij nam swojego Ducha Świętego! Niech umocni więzi między nami, chrześcijanami z różnych Kościołów, niech razem zaangażujemy się w służbę sprawiedliwości i pokojowi.

 Panie, dziękujemy Ci za wspaniałe doświadczenia, które Wspólnota Chemin Neuf przeżyła z braćmi i siostrami z innych Kościołów w Liège: spotkanie modlitewne z Armią Zbawienia, duchowy odpoczynek z Fikri, syryjskim prawosławnym księdzem i jego żoną Guner oraz wykład Ignace’a Demaraela, ewangelickiego pastora i koordynatora inicjatywy „Pray4Belgium”. (Módl się za Belgię).
Panie, przyjdź i pobłogosław, wzmocnij i rozwijaj te więzi przyjaźni i braterstwa w służbie nadejścia Twojego Królestwa.

 Belgia zajmuje centralne miejsce w Europie. Jak powiedział papież Franciszek w swoim przemówieniu do władz cywilnych 27 września 2024 r., Belgia jest mostem łączącym południe i północ Europy. Jest mostem, który łączy różne kultury, języki i tradycje. Mostem, który wspiera dialog, aby budować pokój i odrzucić wojnę.
Panie, prosimy Cię, abyś odnowił Belgię w jej powołaniu do jedności; aby ją kultywowała, pielęgnowała z wytrwałością i cierpliwością, pozostała jej wierna i zachęcała przywódców narodów do walki z duchem podziałów w świecie.

TEKST DO MEDYTACJI

Refleksja nad Listem Piotra do Kościoła na nadchodzące dziesięciolecie

^{Kardynał Luis Antonio G. Tagle Konferencja w Lambeth, 6 sierpnia 2022 r.}

Próbowałem wyobrazić sobie Pierwszy List Piotra jako skierowany do mnie, do Kościoła i do świata: „tych, którzy przebywają jako obcy w diasporze” (1P 1,1), »tych, którzy są mieszkańcami lub przechodniami« (1P 2,11), »tych, którzy byli ludem bez tożsamości, ale stali się ludem Bożym« (1P 2,10), »tych, którzy są wybranym potomstwem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym« (1P 2,9), »tych, którzy są żywymi kamieniami budowanymi na duchowe mieszkanie przez Jezusa, ktory jest żywym kamieniem« (1P 2,4-5). Podobnie jak pierwsi czytelnicy, tęsknię za tym duchowym mieszkaniem. Marzę o tym mieszkaniu dla Kościoła, rodziny ludzkiej i stworzenia. Śnijmy razem. Niech to marzenie nas oczyści.

List ten przypomniał mi o dzisiejszych przesiedleńcach: przymusowych migrantach, uchodźcach, ofiarach handlu ludźmi, prześladowań, wojen i katastrof ekologicznych. Podstawową kwestią jest to, jak postrzegamy i odnosimy się do „innych”. Zapraszanie ludzi do chodzenia i życia razem wymaga pokory. Różnorodność ludzi opiera się nie tylko na indywidualnej wolności, ale także na kulturze, która kształtuje sposób, w jaki mówimy, odnosimy się do siebie, jemy, płaczemy i świętujemy. Potrzebna jest „inteligencja kulturowa”, w której każdy ślad kulturowej wyższości i uprzedzeń musi zostać rozpoznany i oczyszczony. Pokora oznacza zaakceptowanie faktu, że choć nie znam wielu kultur, mogę szybko osądzać to, co jest mi obce.

Wspólne międzykulturowe wędrowanie może zmniejszyć strach przed drugim człowiekiem. Pozwala kulturom oczyścić się i czerpać od siebie nawzajem to, co najlepsze. Jezus był głęboko zakorzeniony w swojej własnej kulturze, ale wniósł także Bożą „kulturę” do kultur ludzkich, redefiniując przestrzeń, czas, rodzinę i tożsamość. Cierpiał za to, że zaoferował dom wyrzutkom, obcym i publicznym grzesznikom. Został ukrzyżowany poza murami miasta, a z jego przebitego boku powstał dom dla obcych, podróżnych i wygnańców. On chce, aby Jego Ciało, Kościół, było tym domem.

MODLITWA WSTAWIENNICZA

 Od 2022 r. wspólnota Chemin Neuf w Manili opiekuje się dziećmi z dzielnicy znajdującymi się w trudnej sytuacji a ostatnio także młodymi ludźmi spoza systemu szkolnego.

Panie, powierzamy Ci osoby zaangażowane w naszą misję społeczną i sponsorów, którzy nas wspierają. Modlimy się za młodych ludzi i dzieci, które przyjmujemy, zwłaszcza za tych, którzy stracili swoje domy w pożarze w styczniu ubiegłego roku.

 Władza polityczna na Filipinach jest zmonopolizowana przez wielkie rodziny polityczne. Ostatnio dwa rządzące klany podzieliły się, oskarżając się nawzajem o korupcję. Obnaża to kruchość demokracji, w której osobiste interesy często biorą górę nad dobrem ludzi.

Panie, modlimy się do Ciebie o bardziej sprawiedliwy system polityczny, w którym troska o wspólne dobro kieruje decyzjami rządzących. Powierzamy Ci w szczególności nadchodzące wybory połówkowe.

 W kontekście pluralizmu religijnego w Azji, Kościół katolicki jest wezwany bardziej niż gdziekolwiek indziej na świecie do budowania mostów komunii poprzez dialog i wzajemny szacunek.

Panie, modlimy się, aby Kościół w Azji był sakramentem jedności, zjednoczony ze wszystkimi, w służbie wszystkim narodom, ze wspólną misją, aby wszyscy mieli życie, życie w obfitości.

TEKST DO MEDYTACJI

Dialog międzywyznaniowy

_{Ks. Philippe Goupille, przewodniczący Rady Religii,
Diecezja Port Louis, Mauritius}

Nauczanie Soboru Watykańskiego II na temat innych religii ma ogromne znaczenie dla zrozumienia misji Kościoła. Kościół i wszyscy jego członkowie są wezwani do uczestnictwa w hojnym ruchu miłości, który pochodzi od Boga i którego głównym czynnikiem jest Duch Boży, obecny i aktywny wśród wszystkich ludzi, w ich religiach i kulturach oraz poprzez nie.

Jako uczestnicy Bożej misji, misjonarze ewangeliczni nigdy nie zaczynają od zera. Wręcz przeciwnie, spotykają się z ludźmi i światem, w którym Duch Boży już działa. Bóg jest wszędzie przed nimi. Dialog z innymi religiami oznacza wejście w tajemnicę Boga, którego miłość obejmuje świat i wszystkich jego mieszkańców.

Dialog oznacza patrzenie, kontemplowanie, rozeznawanie, słuchanie, uczenie się i współpracę.

Zaangażowanie się w ten sposób w otwarty świat dialogu, w żaden sposób nie oznacza odłożenia na bok, a tym bardziej porzucenia, naszych fundamentalnych przekonań jako uczniów Chrystusa. Otwartość na partnerów dialogu niekoniecznie oznacza wyrzeczenie się naszych przekonań.

To, co jest niezbędne w dialogu międzyreligijnym, to gotowość do słuchania drugiego człowieka, pozwolenie sobie na to, by drugi człowiek rzucił nam wyzwanie oraz wiara i nadzieja, że poprzez ten dialog możemy dojść do bardziej adekwatnego zrozumienia wiary drugiego człowieka, a także naszej własnej wiary.

MODLITWA WSTAWIENNICZA

 W 2010 r. na Mauritiusie podpisano „Kartę dobrego porozumienia” między różnymi wyznaniami chrześcijańskimi, które są zaangażowane w głoszenie Słowa Bożego. Ważną rzeczą jest wzajemne poznanie się i wspólne głoszenie Chrystusa.

Panie, modlimy się, aby Duch Święty prowadził Komitet Pracy Ekumenicznej (CTO), który organizuje coroczne rekolekcje i różne działania, aby wspólnie iść naprzód i wzrastać w widocznej jedności między chrześcijanami różnych wyznań.

 Kadencja osobistego przedstawiciela Arcybiskupa Canterbury przy Stolicy Apostolskiej,
Arcybiskupa Iana Ernesta, dobiegła końca z końcem stycznia 2025 roku. Ojciec Święty
podziękował Arcybiskupowi za jego oddaną służbę podczas jego kadencji w Rzymie.
Pani Ernest, profesjonalna graficzka, zaprezentowała Ojcu Świętemu jedną ze swoich prac,
artystyczną reprezentację drogi do jedności między Kościołem katolickim a Wspólnotą
Anglikańską.

Panie, dziękujemy Ci za mosty zbudowane między naszymi Kościołami i za wszystkich, którzy
pracują na rzecz jedności chrześcijan.

 Mauritius ma nowy rząd od listopada 2024 roku.

Panie, modlimy się, aby jego przywódcy wdrożyli sprawiedliwe i skuteczne środki, aby
uwolnić kraj od plag, takich jak korupcja i handel narkotykami. Powierzamy Ci również
jedność Mauritiusa, aby wszyscy mogli żyć w szacunku dla różnorodności kraju i wspólnej
historii, naznaczonej kolonizacją i niewolnictwem.